Ik maak me ernstig zorgen om mijn zoon van 19, het is nogal een lang verhaal, maar ik wil het even kwijt. Ongeveer een half jaar geleden vertelde hij dat hij zich niet goed voelde, het was niet lichamelijk maar geestelijk, hij vroeg of hij daarmee naar de huisarts kon gaan, dat heeft hij gedaan, en die heeft hem doorgestuurd naar symphora, hij heeft daar een gesprek gehad, en dat heeft hem zichtbaar goed gedaan op dat moment, na een paar gesprekken kwam er uit dat hij ADD had, als een soort proef kreeg hij ritalin voorgeschreven, 1 pil per dag, en dan innemen voordat hij s,morgens naar school ging. Volgens hem deed de ritalin niets, ik kon er weinig over zeggen omdat hij pas s,middags weer thuis was en het middel dan uitgewerkt was. Wel was het zo dat hij in een zeer slecht humeur was als hij thuis kwam. Daarna heeft hij nog een paar gesprekken gehad met een psychiater, en die heeft hem toen exefor voorgeschreven, dit heeft hij een week geslikt en is daar toen mee gestopt, hij kreeg er enorme stemmingswisselingen van, zag er uit als of hij zwaar aan de drugs was, at slecht, en sliep slecht. Deze week had hij weer een gesprek met de psychiater, maar hij heeft net opgebeld en gezegd dat hij geen gesprekken meer wil, en hij is daar vervolgens meteen uit het bestand geschreven.
Eigenlijk ben ik erg bang voor de toekomst, ik zie die jongen die altijd zo vrolijk was helemaal wegkwijnen. We wisten altijd wel dat er iets met hem was, maar ik denk dat we met ons geduld en de structuur die we in ons gezin hadden het altijd goed konden redden. Hij heeft wel jaren therapie gehad voor motorische klachten, kon zich ook slecht concentreren op school, doet nu een opleiding beneden zijn niveau, dat vreet ook aan hem, zijn toekomstplannen worden ook bijna dagelijks gewijzigd. Is er misschien iemand die dit herkend, en mij misschien tips kan geven hoe wij hier mee om moeten gaan?